Empedokles jako pierwszy zastanowił się nad tym, dlaczego owe żywioły, z których według niego zbudowane jest wszystko łączą się. Poprzedni filozofowie zastanawiali się raczej jak dokonują się zmiany, a nie czym są spowodowane. Działo się tak dlatego, że jońscy filozofowie przyrody uważali, że ruch materii jest jedną z jej cech i nie ma powodu pytać czemu tak się dzieje, bo tak po prostu jest. Widzieli w naturze materii jej zmienność. Siłę widzieli jako po prostu zdolność materii do zmieniania się i przetwarzania w jej tylko zrozumiały sposób. Empedokles zmienił to i jako pierwszy zapytał - dlaczego ? Empedokles jako filozof łączący w swych tezach eleackie twierdzenia o stałości z twierdzeniami Heraklita o zmienności, uważał że stałe, niezmiennie są właśnie żywioły, a siła, która nimi porusza jest od nich niezależna i zewnętrzna. Uważał, że istnieją dwie siły - miłość oraz niezgoda. Te dwie siły również były w mniemaniu Empedoklesa wieczne i niezmienne i to one rządził światem i jego ruchem. Ustrój świata był zależny w filozofii Empedoklesa od tego, która z sił ma w chwili obecnej przewagę.